دانشگاه پیام نور مرکز صومعه سرا

«وقل رب ادخلنی مدخل صدق و اخرجنی مخرج صدق و جعل لی من لدنک سلطنا نصیرا»[1]

 

مقدمه:

پیشرفت سریع علم و پژوهش در دهه های پایانی قرن بیستم و اوایل قرن حاضر سبب دگرگونی در همه  ابعاد زندگی ملل مختلف جهان شده وظیفه بسیار سنگین در قیاس با ادوار گذشته بر دوش ما گذاشته است . این مهم در خصوص برنامه ریزی آموزش عالی صد چندان مهم وبا اهمیت تلقی می شود.

برنامه ریزی در زمینه آموزش عالی به لحاظ کمی و کیفی در یک زمان و مکان معین محدود نمی شود و پویایی این کار بر کسی پوشیده نیست. امروزه به دلیل تلاش پژوهشگران در عرصه علم و فن آوری، نیازهای مردم تغییر قابل ملاحظه ای نموده واین نیازهای در زمینه های اقتصادی ، فرهنگی و اجتماعی خود را نشان می دهد.

تقریبا همه علمای و صاحبنظران تعلیم و تربیت معتقدند که یکی از آسانترین ولی در عین حال دشوارترین، حساسترین محور توسعه در همه کشورهای جهان، نظام آموزش عالی  آن کشور است . اگر برنامه های این نظام براساس نگاه به گذشته با رویکرد،یک تجربه ،پرداختن به حال و توجه به آینده براساس یک حقیقت غیرقابل انکار شکل پذیرد قطعا" آینده امید بخشی در انتظار جامعه خواهد بود .

نظام آموزش عالی بطور کلی چنانچه بتواند پیوند علم و عمل را نهادینه کند و خلاء ناشی از آن را که طی سالها بر ساختار آموزش عالی سایه افکند را ریشه کن نماید و روحیه پژوهشگری را به جای مدرک گرایی تقویت کند به وظیفه ذاتی خود عمل نموده و در این حال زمینه مستحکم پيشرفت علمی کشور را فراهم نموده است. در برنامه ریزی توسعه آموزش عالی هدف دست یابی به توسعه همه جانبه است . روش نظام مندی که قدرت تشخیص نیازهای واقعی گذشته ،حال وآینده را داشته باشد .

این برنامه با هدف استفاده از امکانات وظرفیت های موجود تلاش دارد در طی سالهای آیند با فراهم کردن آزمایشگاه و تجهیز سایت رایانه ای به سوی رشته های فنی مهندسی که یکی از روشهای پیوند علم و عمل است حرکت کند.